The post Kunngerðir appeared first on Betesda.

Undirevni eru: *Hvat er evangeiið? (Kraft Guds til frelsu), *Hvørjum er evangeliið ætlað (Hvørjum sum trýr), og *Hvør skal boða evangeliið? (Eg eri til reiðar… Róm 1:15)

Møtini fríggjakvøldið, leygardagin, sunnudagin seinnapart og sunnukvøldið, umframt sunnudagsskúlin sunnudagin kl. 12.30, verða Við Tjarnir. Ungdómsmøtini fríggjakvøldið og leygarkvøldið verða eisini Við Tjarnir.

Hini møtini, íroknað morgunmøtið sunnudagin kl. 11, verða í Ebenezer. Nærri kunning um møtini verður lýst á heimasíðuni www.ebenezer.fo.

Havið í huga, at á møtunum hósdag og fríggjadag fyrrapart og seinnapart er høvi frítt at bera ein boðskap fram úr Orði Guds.

Innsavningin sunnumorgun fer í ár til Kristnastovu. Fyri at geva so mongum sum gjørligt høvi at stuðla, er eisini møguligt at flyta pening á kt. nr. 9181-495.323.3.

Borðreitt verður við smurdum breyði millum møtini sunnudagin seinnapart.

Bøn og ynski okkara er, at Harrin vitjar okkum hesar dagar við Orði og Anda sínum, soleiðis at vit verða styrkt og uppbygd í trúnni á Harra og Frelsara okkara Jesus Kristus. 

Latið okkum biðja, at menniskju koma at kenna Jesus Kristus sum Frelsara og Harra bæði gjøgnum Orðið,sum kunngjørt verður, gjøgnum sang eins og gjøgnum samtalu. 

Vit ynskja eisini at hava samfelag við tykkum í heimum okkara. So verið vælkomin at vitja okkum heima við hús. 

Harrin signi tykkum í verki tykkara fyri Hann.

Kærar heilsanir vegna samkomuna í Ebenezer

Arnstein Niclasen, Rólant í Skorini, Øssur Andreasen, Eli J. Christiansen, Johann J. Petersen, Jógvan Hans Østerø og Jákup N. Olsen

The post Samfelagsstevnan í Ebenezer og við Tjarnir 4.– 8. november appeared first on Betesda.

„Men sonurin segði við hann: „Faðir, eg havi syndað móti Himli og fyri tær! Eg eri ikki verdur longur at eita sonur tín.“ Tá segði faðirin við tænarar sínar: „Farið eftir hinum bestu klæðunum og latið hann í tey, og gevið honum ring á hondina og skógvar á føturnar! Farið síðani eftir gøðingarkálvinum og drepið hann, og latið okkum eta og vera glað! Tí hesin sonur mín var deyður og er vorðin livandi aftur, hann var mistur og er funnin.“ Tey byrjaðu nú at vera glað.“ Lukas 15.21-24

„men nú áttu vit at verið fró og glað; tí hesin bróðir tín var deyður og er vorðin livandi, var mistur og er funnin.“ Lukas 15.32

Hugleiðingar okkara hesa ferð verða knýttar at málningi hjá listamálaranum Rembrandt um sama evni.

Rembrandt

Rembrandt (1606-1669) var hálendskur málari og grafikari, føddur í býnum Leiden, men búði stóran part av lívinum í Amsterdam. Fulla navn hansara var Rembrandt Harmenszoon van Rijn.

Hann var protestantur, men tað var ikki júst tað, sum eyðkendi hann. Hann livdi eitt lív í marglæti og var ofta ljótur móti øðrum. Í mong ár neyt hann alt, sum lívið hevði at bjóða, var víðagitin listamaður, ríkur og virdur. Men sum við burtvilsta soninum vardi „stuttleikin“ bara eina tíð, so misti hann alt, bæði ríkidømið, umdømið og ikki minst familjuna. Konan og fleiri av børnunum doyðu frá honum.

Rembrandt málaði málningin „Heimkoman hjá burtvilsta soninum“ móti endanum av lívi sínum, møguliga stutt áðrenn hann doyði. Hann var tá bæði fátækur og einsamallur. Hildið verður, at málningurin er ein persónslýsing av hansara egnu søgu.

Málningurin

Høvuðspersónarnir í málninginum eru faðirin og synirnir báðir, hin eldri og hin yngri. Aðrir persónar eru á myndini, men teir eru meir og minni í baksýni.

Rembrandt loyvdi sær listarligt frælsi, tá ið hann málaði málningin. Á myndini stendur eldri sonurin og hyggur at, meðan pápin hálsfevnir yngra sonin. Í líknilsinum var hann enn úti á markini, tá ið tað hendi. Á myndini eru teir innandura. Í líknilsinum møtir faðirin báðum synunum, áðrenn teir komu inn. Hann kom rennandi móti yngra soninum og fór út og bønaði eldra sonin at koma inn. Rembrandt hevur helst loyvt sær hetta listarliga frælsið fyri betur at kunna lýsa sambandið millum teir tríggjar.

Myndirnar hjá Rembrandt eru kendar fyri mótsetningin millum ljós og myrkur. Faðirin og yngri sonurin eru mitt í ljósinum, meðan eldri sonurin er í útjaðaranum. Tað er ikki uttan orsøk.

Faðirin

Gamla sorgblíða andlitið lýsir av gleði. Burtvilsti sonurin er heimafturkomin. Reyða kápan lýsir ríkidømi og myndugleika. Tað er, sum pápin – við øllum, ið kápan umboðar – vil goyma sonin undir kappanum, tætt at brósti sínum.

Og so er tað hendurnar. Hyggur tú nærri, sært tú, at tær eru ikki eins. Vinstra hond er stór og sterk, meðan høgra er fín og følin. Hildið verður, at hetta er við vilja. Rembrandt vil lýsa fyri okkum bæði styrki og kærleika faðirsins. Leggið eisini til merkis, hvussu hendurnar eru miðdepilin í ljósinum. Tær vísa, hvussu faðirin í kærleika og styrki tekur sonin til sín.

Aftur til gamla, sorgblíða andlitið. Faðirin tekur burtvilsta sonin aftur; men báðir synirnir hava volt honum sorg. Tann yngri við ringa lívi sínum, tann eldri við hástóra og kalda atburði sínum. Jú, teir hava báðir sært faðirin, hvør á sín hátt; men kærleikin til báðar er hin sami.

Yngri sonurin

Yngri sonurin sær ræðuligur út. Allur glansur er horvin, og hárið er rakað, eins og var hann fangi ella trælur. Øll tign og alt sjálvsálit er farið, spilt burtur í ósømiligum levnaði. Einaferð var hann ílatin sum pápin og beiggin, men nú eru klæðini berir spjarrar. Og skógvarnir eru slitnir og ónýtiligir.

Men hann er heimafturkomin og hvílir nú í favni faðirsins.

Sum nevnt verður hildið, at málningurin er ein persónslýsing av hansara egnu søgu.

Eini 30 ár, áðrenn hann málaði henda málningin, málaði hann ein málning, ið m.a. verður nevndur „Burtvilsti sonurin á vertshúsi“. Persónarnir á myndini eru Rembrandt og kona hansara Saskia. Hetta var, tá ið lívið var marglæti og undanvindur. Á myndini líkist hann als ikki persónslýsingini á myndini „Heimkoman hjá burtvilsta soninum“; men í veruleikanum er standurin verri. Hann er enn í landinum langt burtur.

Eldri sonurin

Eldri sonurin er ílatin kápu líkari henni hjá pápanum. Har er tign og ríkidømi, men alt er samantvinnað við kulda og dømandi fráveru. Heldur enn at gleðast tekur hann frástøðu, og heldur enn at fevna eygleiðir hann. Hann er „ov hástórur“ til at gera sum pápin.

Vit hava nevnt, at Rembrandt møguliga lýsti seg sjálvan í yngra beiggjanum, og møguliga lýsir hann seg eisini í eldra beiggjanum. Báðir høvdu jú verið júst líka sjálvvissir og kaldir. Honum tørvaði minst líka nógv fyrigeving, tá ið hann líktist eldra soninum, sum hann gjørdi nú, hann líktist yngra soninum.

Hini á myndini

Onkur hevur hildið, at kvinnan aftan fyri pápan er mamman. Møguliga. Men eg fái meg illa at trúgva, at nøkur mamma hevði bara staðið og eygleitt, tá ið sonur hennara kom heim aftur.

Vit vita ikki, um hesi fólkini er glað ella ikki; vit vita bara, at tey eru eygleiðarar og tí ikki partur av tí, sum hendir.

Og so er spurningurin til okkara. Hvar á myndini eru vit?

The post Burturvilsti sonurin – so sum Rembrandt málaði tað appeared first on Betesda.

Í ár eru 100 ár farin, síðan Sangkórið í Betesda varð stovnað, og hevur kórið síðan tá uttan slit sungið regluliga á møtum í Betesda. Soleiðis verður eisini sunnukvøldið, har høvi verður at hoyra gleðiboðskapin.

Eisini verður dópur á møtinum.

Hjartaliga vælkomin

The post Kom og hoyr gleðiboðskapin í Betesda sunnukvøldið kl. 18 appeared first on Betesda.

Á morgunmøtinum 25. okt. varð Sigvard Johannesen kunngjørdur sum elsti og hevur tikið sæti í nevndini fyri samkomuna í Betesda.

Læruna og skipanina av samkomuni finna vit í brøvunum, har serliga Paulus er HARRANUM ein «útvaldur reiðskapur» (Áp. 9:15). Hetta staðfestir orð Guds eisini í 1. Kor. 11:23, har Paulus sjálvur skrivar: «Eg havi fingið frá HARRANUM tað, sum eg eisini havi lært tykkum …»

Eins og HARRIN opinberaði fyri Mósesi, hvussu Tabernakliðskuldi byggjast, og ofringarnar skipast, soleiðis opinberaði HARRIN fyri Paulusi, hvussu samkoma Kristusar skal skipast.

Í Tit. 1:5 skrivar Paulus til Titus: «Tí var tað, eg læt teg verða eftir á Kreta – at tú skuldi fáa skil á tí, sum eftir var at gera, og seta inn elstar í hvørjum býi, soleiðis sum eg álegði tær». Síðan nágreinar orð Guds krøvini til ein slíkan í eftirfylgjandi versunum, og somu boð lesa vit í 1. Tim. 3:1-15.

Fyri tíð síðan valdu Jógvan Høj og Jógvan Páll Steinberg at takka fyri seg sum partur av samkomuleiðsluni. Vit takka teimum báðum hjartaliga fyri gott samstarv og trúfasta tænastu.

Síðan hava vit tosað við brøður um at seta inn elstar í teirra stað, og í juli mánað kundu vit boða frá, at Svend Sivertsen hevði tikið við sum elsti her í samkomuni.

Nú kunnu vit boða samkomuni frá, at ein samd leiðsla hevur spurt Sigvard Johannesen úr Klaksvík um at taka við ábyrgd sum ein elsti her í samkomuni. Hesum hevur hann játtað og er nú partur av leiðsluni fyri samkomuna í Betesda.

Sigvard er giftur við Ásu, sum er úr Norðdepli. Tey búsitandi í Klaksvík og eiga døtrarnar Bjørg, Bára og Rebekku.

Tey bæði hava í mong ár víst íðinskap í verki HARRANS og hava verið trúføst og virkin her í samkomuni.

Í samkomuleiðsluni eru nú hesir:

1. Steinbjørn O. Jacobsen

2. Kjartan Simonsen

3. Jóhan við Neyst

4. Dávur Johannesen

5. John Færø

6. Svend Sivertsen

7. Sigvard Johannesen

The post Sigvard Johannesen innsettur sum elsti appeared first on Betesda.

Kom og hoyr gleðiboðskapin í Betesda sunnukvøldið kl. 18 – hjartaliga vælkomin.

The post Rógvi Joensen í Betesda sunnukvøldið – dópur verður appeared first on Betesda.

Hjartaliga vælkomin í sunnudagsskúla

The post Christmas Child í sunnudagsskúlanum appeared first on Betesda.

Høgni Johannesen, sum er úr Havn, kom til trúgv sum unglingi. Hann og konan, Shamila, sum er úr Pakistan, hava í mong ár verið virkin í tænastu HARRANS, bæði í Pakistan og Føroyum.

Hjartaliga vælkomin í Betesda mikukvøldið kl. 20

The post Høgni Johannesen í Betesda mikukvøldið appeared first on Betesda.

Høgni Johannesen, sum er úr Havn, kom til trúgv sum unglingi. Hann og konan, Shamila, sum er úr Pakistan, hava í mong ár verið virkin í tænastu HARRANS, bæði í Pakistan og Føroyum.

Sunnukvøldið vitjar Høgni í Betesda, har hann á møtinum kl. 18 fer at tala um evnið: ”Tey fýra stigini í lívi hins trúgvandi”.

Sangkórið í Betesda, sum í ár fyllir 100 ár, fer at syngja, og eisini verður dópur.

Á møtinum mikukvøldið kl. 20 heldur Høgni fram at tala um og út frá sama evni.

Hjartaliga vælkomin

The post Høgni Johannesen talar í Betesda sunnukvøldið kl. 18 – dópur verður appeared first on Betesda.

Meðan eg var á Balabac herfyri, var evnið á einum møti burtvilsti sonurin. June Diaz – ein av samverkamonnum okkara – segði nøkur orð og gjørdist sera rørdur, tá ið hann segði frá, um tá ið pápin kom rennandi ímóti soninum. Hann segði, at hann hevði persónliga upplivað at sæð pápa sín koma rennandi grátandi ímóti sær og hálsfevna seg. June segði ikki meir um tað, men tað var eyðsýnt, at hetta var nakað, sum rørdi kenslurnar.

Seinni spurdi eg hann um tað. Tað var ein heldur øðrvísi søga, enn eg hevði væntað. Líktist ikki beinleiðis frásøgnini um burtvilsta sonin – og tó, har eru felagsnevnarar. Loyvi mær at fortelja hana. Geri tað, tí eg haldi, at hon lýsir, hvussu ljótt og fløkjasligt alt kann vera, og hvussu týdningarmikið tað er at fáa viðurskiftini aftur í rættlag.

Og so til søguna.

June er uppvaksin í landsynningshorninum av oynni Mindanao, í býnum General Santos. Pápin var heryvirmaður, og tey búðu, kunnu vit siga, á hermótinum. Pápin var við í fleiri samanbrestum, bæði við muslimar og kommunistar. Hetta og tað, at hann var snarsintur av lyndi, gjørdi hann ofta ringan at umgangast. Og tað gjørdi tað ikki betri, at honum dámdi væl tað váta slagið.

Teir vóru fýra brøður, og heima var ofta buldraligt. Elsti beiggin og pápin høvdu eitt serliga rokaligt samband. Tað endaði við, at beiggin fór beint upp ímóti tí, sum pápin stóð fyri, fekk hug á einari gentu, sum var limur í kommunistiska uppreistrarbólkinum NPA, stakk av og kom ongantíð aftur í aftur. Tey halda ikki, at hann er á lívi longur. Syndarligt.

Rætta navnið hjá June er Natanael. Tey kalla hann „June“, tí hann er uppkallaður eftir pápanum. Nakað tað sama, sum tá ið tey í enskmælta heiminum siga „Junior“ (yngri). Tað er rættiliga vanligt á Filipsoyggjum.

Pápin hevði ætlað, líka síðan June var lítil, at hann skuldi fylgja honum eftir og gerast heryvirmaður. Fyrst skuldi hann tó fáa sær útbúgving og so søkja inn at gerast heryvirmaður. Hann so gjørdi, men slapp akkurát ikki inn.

Øll familjan skuldi í brúdleyp seinni sama dag, sum June fekk at vita, at hann ikki var sloppin inn. June visti, at pápin fór ikki at verða glaður. Hann var ikki spentur at møta honum.

Pápin var saman við øðrum hermonnum, tá ið teir hittust. Teir stóðu rundan um eitt borð fylt við fløskum og gløsum. Pápin hevði kenning. Tað var eyðsæð, at hann var ikki glaður. Teir síggjast, pápin sigur einki við June, men vendir sær forhánisliga til hermenninar og sigur:

„Tit, hetta er sonurin. Eitt stórt vónbrot, allur sum hann er. Eg hevði ætlað, at hann skuldi koma aftan á mær, men vita tit hvat? Hann slapp ikki inn, hann dumpaði.“

Og so leggur hann flennandi afturat: „Kanska ikki so løgið. Eg havi altíð havt varhugan av, at hann er ikki mannfólk. Tit vita, hvat eg meini.“

June hevur arvað stutta fjúsið hjá pápanum. Hann tendraði, bleiv spinnandi óður, og sópaði alt av borðinum. Fløskur og gløs flugu í allar ættir. Og so brustu feðgarnir saman. Høvdu hermenninir ikki skilt teir sundur, hevði endað heilt galið.

June rýmdi í øðini og lovaði, at pápin skuldi ongantíð síggja seg aftur. Og í eitt heilt ár var einki samband millum teirra.

Men so fór samvitskan at plága June. Hann visti, at hetta var ikki rætt og setti í seg, at næstu ferð, hann hevði frí, skuldi hann fara heim og fáa sambandið aftur í rættlag.

Foreldrini búðu úti á landinum, umgird av fløtum rísmarkum. Tú sást langt í allar ættir. Og her var tað, at June segði, at tað var sum í líknilsinum um burtvilsta sonin.

„… meðan hann enn var langt burtur, … hann fór rennandi og leyp um hálsin á honum og kysti hann.“ Lukas 15.20

June var heima eina viku, og feðgarnir høvdu nakrar góðar og gevandi dagar saman. Men so noyddist June avstað aftur.

Eina viku seinni ringdu tey og søgdu, at pápin hevði fingið ein hjartatilburð og var deyður.

——————

Slitin familjubond kunnu vera fløkjalig og ring at skilja. Men tað er ein royndur lutur, at tey eru mong, bæði børn, foreldur, systkin, vinir og kenningar, sum fegin vilja fáa sambandið endurreist, men tey vita ikki hvussu.

June er glaður um, at hann tók fyrsta stigið.

——————

Vit enda greinina við einum broti úr søgu hjá Ernest Hemingway:

 Ein ungur maður í Spania, Paco at navni, var rýmdur heimanífrá. Faðirin vónaði, at sonurin skjótt fór at koma heim aftur, men hann kom ikki.

Ein dagin setti pápin hesa lýsing í tíðindablaðið „El Liberal“: „Paco, møt mær á hotellinum Montana á middegi týsdagin. Alt er fyrigivið! Bestu heilsanir, pápi.“

Paco er eitt sera vanligt navn í Spania, og tá ið pápin kom á hotellið, bíðaðu 800 ungir menn við navninum Paco eftir pápa sínum.

Vit leingjast øll eftir fyrigeving.

The post Burturvilstir feðgar appeared first on Betesda.