Hvítusunnustevnan er av – vit hava so nógv at takka fyri

Nú samfelagsmøtini á hvítusunnu eru av, kunnu vit ikki annað enn vera takksom og glað fyri tað, vit sluppu at uppliva hesar hátíðardagar.

Tað var styrkjandi og gevandi at uppliva samfelagsmøtini í Klaksvík um hvítusunnuhøgtíðina, har Badmintonhøllin og KÍ-høllin vóru góðir karmur um, at fólk í øllum aldrum – bæði børn, ung, vaksin og eldri – nutu samfelagið og fingu góða andaliga føði í sangi, søgu, leiki, talu og vitnisburði.

Heil øld er farin, síðan tey allarfyrstu samfelagsmøtini vórðu hildin her á klettunum. Tað var á jólum í 1924, at Dansistovan í Klaksvík var karmur um tey møtini. Hetta leiddi til eina rannsakan áðrenn hesa stevnuna, har vit spurdu okkum sjálvi, um tíðin mundi vera farin frá at halda samfelagsmøtir.

Nú stevnan er av, hava vit fingið greiða og positiva svarið, at tíðin er ikki farin frá at savnast um HARRAN. Sálmur 133 staðfestir hetta eisini – har stendur: «Songur. Á hátíðarferðunum. Eftir Dávid. Hyggið, hvussu gott og lívsælt tað er, at brøður búgva í einleika! … Tí har hevur HARRIN sett signingina, lív til ævigar tíðir.»

Vit eru so glað og takksom fyri tykkum øll, sum komu til hesi samfelagsmøtir, og fyri tykkum, sum hava lurtað á netinum – hjartaliga takk – HARRIN signi teg.

Av hjarta takka vit somuleiðis tykkum mongu, sum hava hjálpt og arbeitt hart og trúfast, so hetta bar til.

Takk fyri leigu av hallunum, takk fyri vælvild frá miðlunum at marknaðarføra og at senda frá hesum møtum, takk fyri frælsi frá myndugleikunum at halda møtir og kunngera Kristus.

Størstu tøkkina – ja, alla tøkkina – eigur HARRI og Frelsari okkara, tí «frá Honum, við Honum og til Hansara er jú alt. Honum veri dýrd í allar ævir! Amen.» (Róm. 11:36)

«Gud við tykkum inntil næstu ferð»