Ápostlasøgan 27 og 2020

– tá brast øgiligur stormur á

Vit vóru og vitjaðu Ryan og Erik. Tey hava givið okkum tvær fittar ommu- og abbadøtur, Elsy og Emmy, føddar í september. Ríkt.

Meðan vit vóru har, fóru vit á møti við teimum – møti í koronu-stíli, stroymað. Talarin tosaði út frá Ápostlasøguni 27 og 28 og samanbar koronu-trupulleikarnar við sjóferð Paulusar.

Áhugavert, hvar tankarnir kunnu fara, tá ið tú lurtar eftir eini talu. Hugsaði um, hvussu fjart alt tos um sjúku og storm tyktist hesa løtuna, vit sótu í hugnaligu stovuni hjá Ryan og Erik, meðan Elsy og Emmy lógu so fittar og svóvu beint yvir av okkum.

Týdningarmikið ikki at gloyma onnur, tá ið tú sjálvur kennir góðveður og undanvind. Hetta síðsta árið hevur verið ræðuligt hjá mongum. Fleiri túsund hava mist síni nærmastu, og tað er bara partur av sorgarleikinum. Fleiri hava verið sjúk, fleiri hava mist, og fleiri eru endað í umstøðum, sum ikki eru til at bera. Óhugnaligt.

Fór at hugsa um eina telefonsamrøðu, eg hevði við ein vinmann á Filipsoyggjunum fyri nøkrum vikum síðan. Hann segði frá eini kreppu-netskipan, sum hann og onnur høvdu skipað til at hjálpa familjum, sum vóru komnar illa fyri av smittuni.

Millum annað segði hann frá einum húski, har koronasmittan hevði ført til, at maðurin hevði mist arbeiðið, og børnini máttu vera heima og ganga í skúla yvir Zoom. Húskið hevði ilt við at semjast, áðrenn alt hetta hendi, og nú skramblaði alt saman. Konan var óð inn á mannin, tí tey ikki høvdu pengar at keypa børnunum tað, teimum tørvaði til Zoom, og maðurin gjørdist frá sær sjálvum. Hann bukaði konuna, sum so royndi at gera enda á sær við at drekka eina heila fløsku av klori. Hon yvirlivdi, men nú sita tey oman á alt annað við einari stórari sjúkrahúsrokning.

Ikki lætt. Um myndugleikarnir slaka, so gerast smittuvandarnir alt ov stórir, stramma teir ov nógv í, gerast umstøðurnar óliviligar.

Hatta var nøkulunda, hvagar tankarnir reikaðu henda sunnumorgunin, meðan vit sótu í hugnaligu stovuni hjá Ryan og Erik og lurtaðu eftir taluni út frá Ápostlasøguni 27 og 28 um storm og mótvind.

***

Aftur til taluna. Talarin las hesi brot úr Ápostlasøguni 27:

• v. 4: mótvindur var.
• v. 7: Í nógvar dagar gekk nú seint við siglingini,
• v. 7: tað var nóg illa, vit vunnu fram
• v. 7: vit høvdu ólagaligan vind,
• v. 8: Tað var ikki meir, enn vit vunnu um
• v. 9: vandi var longu at ferðast á sjónum
• v. 14: tá brast øgiligur stormur á
• v. 15: (skipið) kundi ikki haldast upp ímóti; vit lótu tað tí falla og lótu reka.
• v. 16: tað var við neyð, vit fingu bjargað bátinum.
• v. 17: teir óttaðust fyri, at teir skuldu reka (á land)
• v. 18: Vit vóru nú illa staddir av storminum;
• v. 20: hvørki sól ella stjørnur sóust í fleiri dagar,
• v. 20: vit lógu undir ódnarveðri, ið ikki var lítið,
• v. 20: so var nú alt mót úti um, at vit kundu verða bjargaðir.
• v. 27: vit róku um á Adriahavi
• v. 29: Teir óttaðust nú fyri, at vit fóru at koma á sker;
• v. 29: ynsktu eftir, at dagur skuldi koma.
• v. 41: komu á riv við dýpi báðumegin; har stóð skipið; fremri partur tess varð fastur og vikaðist ikki, men aftari parturin soraðist sundur av brotunum.

Jú, eg haldi, vit kunna geva talaranum rætt í, at hasi brotini lýsa væl, hvussu koronatíðin hevur roynst mongum.

Síðan vísti talarin á, at hóast sjóferðin hevði verið so ring, so endaði søgan væl. Paulus og teir, ið við honum vóru, komu fram, og Ápostlasøgan endar við orðunum (Áp. 28.31):

„og hann prædikaði ríki Guds og lærdi um Harran Jesus við øllum dirvi, óhindraður.“

Harrin er við okkum í storminum og ger tað møguligt at halda á, óhindrað. Óhindrað, sjálvt um tað er mótvindur, og tað gongur seint við siglingini, og tað er nóg illa, vit vinna fram.

Eisini gott at minnast hetta, tá ið veðrið er gott og ikki líkist tí í Ápostlasøguni 27. Eitt vita vit so heilt vist:

Storminum sleppur eingin okkara undan.

Skrivað hevur Jógvan Júst Rasmussen